ویار تکلم

لینک وب‌لاگ برای بلاگ‎فایی‎ها:
https://goo.gl/cf8mZt

کانال ویار تکلم در تلگرام:
https://t.me/zaerezari

همان‌طور که در خبرها خوانده‌اید و احتمالا تا الان فیلم‌ش هم به دست‌تان رسیده، دی‌روز #میثم_مطیعی پیش از اقامه‌ی نماز عید فطر، به قرائت شعری در باره پاره‌ای از مسائل روز ایران از قبیل برجام و عملیات داعش پرداخت که با بازتاب زیادی همراه شد. از این طرف عده‌ای آن را نمونه‌ی کار #آتش_به_اختیار تمیز و انقلابی دانستند و به تجلیل از آن پرداختند، و از آن طرف عده‌ای آن را شعری وحدت شکن و تفرقه افکن عنوان کرده و به تخطئه این اقدام پرداختند. اما آیا این شعر واقعا جنبه تفرقه افکنانه داشت و اصالتا هر گونه انتقادی مساوی با تفرقه است؟

چنان‌که می‌دانیم در جمهوری اسلامی، عنصر وحدت ساز و محور آسیای ارکان حکومتی و مردمی، ره‌بری است و آن‌چه توده‌ی مردم را حول یک نقطه مجتمع می‌سازد مقام ولایت است. اساسا نباید این توهم برای رئیس جمهور مملکت پیش بیاید که رای به او به منزله‌ی تایید کامل و مطلق تفکرات و مواضع اوست چرا که درصد بالایی از آرای انتخابات، آرای سلبی و صرفا برای جلوگیری از پیروزی کاندیدای رقیب است و ابداً به معنای علاقه و تایید همه مواضع کاندیدای منتخب خود نیست. تجربه چهار دهه‌ای  انقلاب نیز نشان می‌دهد که روسای جمهور با هر درصد آرایی هیچ‌گاه نتوانسته‌اند هم‌بسته‌گی فکری و  ایدئولوژیک بین رای دهنده‌گان به خود ایجاد کنند. 

از طرف دیگر نقد اقدامات یک رئیس جمهور چرا باید این همه بر عده‌ای سنگین بیاید؟ چرا باید نقد یکی از دست‌آوردهای دولت به معنای نفی دولت و مخالفت با آرای مردم قلم‌داد شود؟ پاسخ این سوال را _مثل پاسخ همه نقد های وارد شده به رئیس جمهور!!_ می‌توان در دولت قبل جست‌وجو کرد!

در دوره #احمدی_نژاد، آیا نقد به مسکن مهر به معنای تخریب دولت بود و سخنی تفرقه‌افکنانه محسوب می‌شد؟ نقد به هدف‌مندسازی یارانه‌ها چه‌طور؟ نقد به سهمیه‌بندی بنزین چطور؟ سهام عدالت چه‌طور؟ چنان‌چه می‌بینیم اساسا تنوع فعالیت‌ها آن‌قدری هست که نقد به هر کدام از آن‌ها نه به معنای نفی دولت و زحمات آن است و نه به معنای توهین به رای مردم! اما وقتی دست‌آورد دولتی در طول چهار سال تنها و تنها یک معاهده باشد و در واقع دولت با برجام مساوی شود، طبیعی است که نقد به آن و بل‌که کوچک‌ترین ایراد به آن به معنای تقابل با دولت و رای مردم تلقی شود.

 به نظر من نباید  به میثم مطیعی بابت نقدش خرده گرفت. او فقط یکی از دست‌آوردهای دولت را نقد کرد. گناه او چیست که این یک دست آورد، تنها دست آورد دولت است؟!

و در نهایت این‌که، عده‌ای به محل این نقد اعتراض دارند و تریبون نماز عید را محل مناسبی برای نقد دولت نمی‌دانند. عده‌ای ای هم از عدم انصاف و عدالت در برخورداری دو جناح از تریبون‌های حکومتی گله مندند.

خب به نظر من این مسئله و ایرادی است که جواب ندارد! آن کسی که تفکر «جناح راست مساوی است با انقلاب و نظام» را بین مردم جا انداخت باید پاسخ‌گو باشد. این کار باعث شده به هر کار انقلابی برچسب حمایت از یک جناح و مخالفت با جناح دیگر زده شود و به این ترتیب عرصه بر نقدها و کارهای انقلابی تنگ شود. کار میثم مطیعی کار جناحی نبود، کار انقلابی بود و تریبون نماز هم جای درستی برای کار انقلابی است. ولی چه کنیم که این دیدِ «انقلاب و نظام مساوی است با جناح راست» حالاحالاها از ذهن مردم پاک نمی‌شود!


کانال تلگرام وبلاگ: telegram.me/zaerezari

نظرات (۱۱)

  • کوالای پیر
  • منتظر این پست و متنی بدون تعصب به جناحِ خاصی درباره این شعر بودیم :)
  • پـــــر ی
  • کار انقلابی؟؟؟؟؟؟؟!!!!!!!
  • علی شبانه
  • به من ثابت شده که مردم ایران موقع انتخابات که می شه اتفاقا خیلی با مواضع و اخلاق های خوب و بد کاندیداها تصمیم گیری نمی کنن بلکه نسبت به شکل و شمایل اطرافیان و خط و ربط جناح مرتبط با کاندیدا رییس جمهورشون رو انتخاب می کنن؛ به خاطر همین تحلیلی که توی پاراگراف دومتون ارایه کردید به نظرم تحلیل دقیقی نیست. 
    نکته بعدی این که اصولن در مفاهیم سیاسی جناح راست موافق حاکمیت یا به طور کلی موافق وضع موجوده و جناح چپ با خیلی از اصول و قوانین حاکم بر جامعه مخالفه یا حداقل نقد داره؛ به نظرم رسید که خود شما هم بین تفکرات جناح راست و چپ گم و گور شدید و حداقل توی این نوشته دارید از یه نقاب روشنفکرانه و بی طرفانه استفاده می کنید.
    ای‌کاش این رو همه و همه می‌فهمیدن : 
    «عنصر وحدت ساز و محور آسیای ارکان حکومتی و مردمی، ره‌بری است و آن‌چه توده‌ی مردم را حول یک نقطه مجتمع می‌سازد مقام ولایت است.»
    اولا که شما موضوع رو از شعرخوانی در روز وحدت انهم در اصلی ترین تیریبون رو به یک شعرخوانی تقلیل دادید .
    دوما دستاورد چهارساله دولت فقط برجام نیت نگاهی به طرح توسعه سلامت ، کاهش تورم کشنده ، حفظ دریاچه ی ارومیه از خشکی کامل ، شکل دادن به صنعت گردشگری (در سایه همان برجام) بندازید بی انصافیه بگیم روحانی کاری نکرد روحانی کشوری که مشمول تحریمای فصل هفت شده بود رو از سیتره این تحریم ها خارج کرد روحانی یک کشور جنگ زده تحویل گرفت .
    سوما صحیح میفرمایید گاهی نگاه به رای انتخاب نکردن بدتر هست و وقتی کسی دست بوسی اقوام همون آقای بدتر رو میکنه و در دانشگاه ایشون تحصیل میکنه (امام صادق ) و در یک جمعی که قاعدتا باید موضوع چیز دیگه باشد و حمله به کس دیگه عقده گشایی سیاسی میکنند طبعا همه ی انهایی که روحانی را انتخاب کردند تا بدتر نیاید از روحانی حمایت بیش از پیش خواهند داشت اما یک سوال شما به نماینده جناح بازنده با شعری اینگونه میگی نقد ؟ این عقده گشائیه .
    من نمیفهمم چطور شما انقدر از نقد خوب میگین ! عالی پیام برای خواندن همین شعرهای نقد آمیز در یک محفل خصوصی سه سال حبس کشید ولی بقول شما نقد ایشون تو چنین جایی هیچ اشکالی نداره .
    این متن شما شاید به قصد انصاف نوشته شده باشه ولی اشتباهات فاحشی داره که چند موردی رو خدمتتون عرض کردم .
    پاسخ:
    درباره رونق صنعت گردشگری و کاهش نرخ تورم و... بهتر است به آمار و مراجع رسمی رجوع کنیم و از تخیلات پرهیز کنیم. اما درباره فصل هفتم از منشور سازمان ملل، اساسا ایران هیچگاه ذیل فصل هفتم از منشور سازمان ملل قرار نگرفته که بخواهد با برجام از زیر آن خارج شود. تنها موردی که علیه ایران تصویب شده مربوط به بند ۴۱ از فصل هفت است که اصلا مربوط به حمله نظامی نیست.(این بند مربوط به مجوز اعمال فشار و تحریم اقتصادی علیه کشور ناقض صلح توسط کشورهای عضو شورای امنیت است، که هنوز به قوت خود باقی است!) در واقع بند ۴۲ مربوط به حمله نظامی است که با مذاکرات و تبانی تیم مذاکره کننده دولت قبلی با کشور های چین و روسیه(به عنوان کشور های صاحب حق وتو) ایران هیچگاه ذیل این بند قرار نگرفت!
  • محسن رهیافت
  • سلام. عالی نوشتی. من پاسخت به یکی از نظرها رو خوندم. مشخصه که آگاهی.
    و مشخصه که برای دل خودت می نویسی!
    لطفا به وبلاگ من هم سر بزن. من لینکت رو تو وبلاگم قرار میدم.
  • کِلاَوس بُودلِر
  • موادِ فصلِ 7، جدا از یکدیگر نیستند. به متنِ موادِ 39 و 40 و 41 و 42 توجه بفرمایید؛ همه به دنباله‌ی هم و به عنوانِ سیر منطقیِ مقابله با نقضِ صلح می‌آیند.
    توجه بفرمایید که:
    ابزارِ قانوناً الزام‌آور کردنِ قطع‌نامه‌های شورای امنیت علیه ایران مثل 1696 و باقی، فصلِ هفت بود. شورای امنیت سازمان ملل طبقِ ماده 42 فصل هفت، در صورتی که اقدامات غیرنظامیِ ماده 41، کافی دانسته نشود، به راحتی، اقدام به صدور مجوز عمل نظامی، مستند به همین ماده خواهد کرد. [در قطعنامه 1696، مشخصاً ذکر شده که شورای امنیت نگرانِ برنامه‌ی اتمی ایران است و معتقد است که طبق وظیفه‌ی اولیه‌اش برای "حفاظت و تداوم صلح"، مسئول است. عباراتی که مشخصاً در ماده‌ی 39 فصل هفت آمده‌اند و در حقیقت، کلیدواژه شورای امنیت در برخوردِ شدید با کشورها هستند؛ "نقض و تهدید صلح". ادبیاتِ قطع‌نامه‌های بعدی نیز، یکی یکی جدّی‌تر و نگران‌کننده‌تر می‌شود.]
    Should the Security Council consider that measures provided for in Article 41 would be inadequate or have proved to be inadequate it may take such action by air, sea, or land forces as may be necessary to maintain or restore international peace and security.
    ضمناً قطع‌نامه‌ی 678 که مجوز اقدام نظامی علیه عراق (توسط ائتلاف به رهبری آمریکا) را صادر می‌کرد، در خلاء صادر نشد؛ به دنبالِ قطع‌نامه‌های 660 و 661 و 667 و 664 و 665 و 666 و اقداماتِ دیپلماتیک، با استنادِ به ماده‌ی 42 و کافی نبودن اقداماتِ غیرنظامی، این قطع‌نامه صادر شد. راهی که ما نیز به عینه در حالِ طی کردن آن بودیم.
    داستان لیبی و سودانِ جنوبی نیز همین است؛ مثلاً به قطع‌نامه‌ی 1996 توجه کنید که از طریق سایتِ سازمان ملل قابل دسترسی است. ادبیاتِ مشابهی استفاده شده.
    با توجهِ به گذشته‌ی ایران در زمینه‌ی قطع‌نامه‌ها و متن آن‌ها، و جبهه‌ی متفق‌القولِ بین‌المللی‌یی که علیه ایران و معتقد به «ناقض صلح بودن» ایران و برنامه‌ی اتمی‌ش ایجاد شده بود، تهدید و اقدام جدی نظامی در مورد ایران، راهی‌ست که برای هر ناظر بی‌طرفی، منطقی و کاملاً قابل پیش‌بینی بود.
    در ضمن، خواهش می‌کنم بنویسید کدام قطع‌نامه، با وتوی روسیه و چین روبرو شد؟!

    [من و بسیاری دیگر از کسانی که به این تریبون و این مداحی و این شعر منتقد بودند، مسئله‌ای با محتوای آن نداریم بل‌که به فرصت نابرابر و رانتی معترضیم. چرا تریبون فطر را به منتقد دولت می‌دهند اما نیم ساعت از کنداکتور سیما را به هالو، نه؟ یا به دیگر منتقدینِ.. سوالِ «علی» در رابطه با بسیاری از منتقدینِ رهبری و رئیس دولت دهم که به زندان افتادند یا ستاره‌دار شدند را پاسخ ندادید. "انتقاد خوب است، اما فقط برای رئیس دولتی که ما نمی‌پسندیم؟" انتقاد از ره‌بری که باعث و بانی، جهت‌ده و تاییدکننده‌ی اکثر سیاست‌های نظام است، چه ایرادی دارد؟ چرا برچسبِ توهین می‌خورد و برای منتقدین می‌شود سه سال، شش سال، هفت سال زندان؟]
    پاسخ:
    برخلاف گفته شما، مواد این فصل کاملا منفصل از یکدیگر هستند و یک کشور میتواند ذیل یک یا چند بند آن و یا همه فصل قرار بگیرد. از منظر حقوق بین الملل وقتی گفته میشود که ایران ذیل فصل هفتم از منشور سازمان ملل قرار گرفته بدین معناست که دست شورای امنیت برای اعمال تمامی بندهای این فصل باز است. حال آنکه ایران تنها و تنها مشمول اعمال بند ۴۱ از این فصل شده و ارعاب مردم از تهدید نظامی و شمول کلی فصل هفت، یک دروغ تبلیغاتی بود که برای کسب رای از جانب دولتمردان به جامعه تزریق میشد!
    چنانکه فرمودید، شمول بند ۴۲ به عنوان یک سیر تحذیری در صورت موثر واقع نشدن بند ۴۱ است که ایران در دولت گذشته یکبار در معرض آن قرار گرفت که با تبانی تیم مذاکره کننده ایرانی با طرف های روسی و چینی و آرای مخالف این دو کشور از قرار گرفتن ذیل این بند گریخت  و به ادامه فعالیت های هسته ای پرداخت! البته دولت جناب روحانی هم با توقیف صنعت هسته ای کشور، توانست مانع از قرار گرفتن ایران ذیل این بند شود. هدف از مذاکرات و برجام، توقیف فعالیت های هسته ای در قبال خروج ایران از بند ۴۱ و تحریم های اقتصادی بود، اما آنچه در نهایت حاصل شد باج دهی ایران درقبال تهدید به قرارگیری ذیل بند ۴۲ بود که به عنوان یک موفقیت دیپلماتیک و رفع سایه جنگ از سر ملت خوانده شد!
    اما در پاسخ به سوال دوم به صورت اجمالی و برای جلوگیری از اطاله کلام باید عرض کنم که جناب روحانی طی چند ماه گذشته در قامت اپوزسیون و به عنوان منتقد خطوط کلی نظام و نهاد های استراتژیکی نظیر سپاه ظاهر شده! طبیعی است که نظام برای دفاع از خود تریبون نماز را در اختیار کسی قرار دهد که به دفاع از آرمان ها و خطوط نظام بپردازد. موقعیت روحانی کاملا متفاوت از روسای جمهور سابق نظیر احمدی نژاد و حتی خاتمی است. چرا که آنها ولو در گفتار خود را پایبند به آرمان ها و خطوط اصلی نظام نشان میدادند. طبیعتا موضع نظام هم در برابر آنها متفاوت بود!
  • رضا پیران
  • شسته رفته بود. دست شما درد نکنه
    ظاهرا برای نظام همیشه "طبیعتا" تریبون ها دست خودی های بادمجون دور قاب چین هستن که هی خودشون برای خودشون نوشابه باز کنن!

    چه جالب، یعنی کلا به "خطوط کلی نظام" کسی حق نداره انتقاد کنه :|
  • س _ پور اسد
  • سلام و با سپاس  از این یادداشت موجز و متقن ... زنده باشید
    ✅ و + 
    این اولین بار است که من اینجا را دیدم و دیدم
    من واقعا لذت بردم که همه چیز را در یک مکان واحد بخوانم.
    ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
    شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
    <b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">