ویار تکلم

کانال وب‌بلاگ در تلگرام:
https://t.me/zaerezari

آخرین مطالب

تیم ملی و فوت‌بالی که هنوز آماتور است

سه شنبه, ۵ تیر ۱۳۹۷، ۱۰:۰۶ ب.ظ

دی‌شب بازی سخت و نفس‌گیر ایران و پرتغال انجام شد و تکلیف ایران در این دوره از جام‌جهانی هم مشخص شد. مطابق معمول خداحافظی در دوره مقدماتی و دل‌خوش شدن به لایی زدن به فلان بازی‌کن و گرفتن پنالتیِ فلان ستاره!

خب روال بازی ایران و پرتغال تا دقیقه هفتاد دقیقاً به همان ‌شکلی بود که در پست قبل توضیح دادم. فشار روی دروازه ایران از طریق بازی بلند و شوت از راه دور که در نهایت به گل پشت هیجده قدم کوارشما منجر شد. در نیمه دوم هم همان‌طور که قابل پیش‌بینی بود رونالدو با توانایی‌های فردی‌ا‌ش حول و حوش محوطه جریمه توانست کار دست ایران بدهد و یک پنالتی بگیرد که در کمال ناباوری دفع شد. بدون شک خراب کردن پنالتی به وسیله فوق ستاره فوت‌بال جهان نقطه عطف بازی بود که باعث شد توازن روحیه تیم‌ها به هم بخورد و ورق به نفع تیم ما برگردد.

از دقیقه هفتاد به بعد پرتغال به نتیجه راضی بود و ایران چیزی برای از دست دادن نداشت. در دقایق تلف‌شده بازی روی هند ناخواسته مدافع پرتغال صاحب پنالتی شدیم و گل تساوی را زدیم. البته همین اتفاقات دور از انتظار مثل خراب کردن پنالتی به وسیله به‌ترین فوت‌بالیست حال حاضر جهان است که باعث می‌شود فوت‌بال جذاب و غیرقابل پیش‌بینی باشد و تحلیل‌های منطقی دچار خطا شوند. بازی‌ای که منطقاً و به صورت بالقوه می‌توانست دو هیچ و حتی سه هیچ به سود پرتغال به پایان برسد خوش‌بختانه با اشتباه غیرمنتظره کریستیانو رونالدو به تساوی کشیده شد.

خب البته گل به خودی جزئی از فوتبال است. گرفتن پنالتی کریستیانو رونالدو هم جزئی از فوت‌بال است. این اتفاقات اما جزء ثابت فوت‌بال نیستند. ما اگر در این دوره از جام جهانی چنین خوش‌اقبالی‌هایی داشتیم که نود دقیقه تحت فشار مراکش باشیم و در دقایق آخر به وسیله گلی که خودمان نزدیم سه امتیاز دشت کنیم، یا مثلا ضربه پنالتی رونالدویی را بگیریم که درصد خطای پنالتی‌های‌ش تنها چیزی حدود ده درصد است و رکوردار گل‌زنی به وسیله ضربات پنالتی در تاریخ فوتبال لالیگاست، هیچ تضمینی نیست که در جام‌های دیگر باز چنین شانس‌هایی داشته باشیم.

بله خب! ما خوش‌حالیم چون در برابر تیم‌های بزرگ خوب نتیجه گرفتیم. ما کیسه نشدیم! ولی گل نخوردن و دفاع مستحکم بخشی از توانایی‌های هر تیم است. بخش جذاب‌تر فوت‌بال مالکیت توپ، بازی‌سازی، حمله و گل زدن است. چیزی که فوت‌بال ما کماکان از آن بی‌بهره است. روزی فوت‌بال ایران یک فوت‌بال موفق و حرفه‌ای است که دفاع‌ش دفاع کند، هاف‌بک‌های‌ش بازی‌سازی کنند و مهاجم‌ش حمله کند. نه این‌که ۳-۴-۳ بچینیم و ده نفره دفاع کنیم. نه این‌که دفاع‌مان روی خط دروازه بایستد، هافبک‌های‌مان روی خط شش قدم را پر کنند و مهاجم‌های‌مان به جای هجده قدم حریف داخل هجده قدم خودمان باشند‌. فوت‌بال خوب اگر هزار فاکتور داشته باشد ما فعلاً فقط یک فاکتورش را داریم: دفاع خوب و استفاده نیم‌بند از ضدحمله‌ها.

اگر بخواهیم به صورت منطقی و منصفانه نگاه کنیم و عرق ملی را دخیل نکنیم، حق ما از این جام جهانی حداکثر یک امتیاز آن هم از اسپانیا بود. دلیل‌ش هم واضح است. سبک بازی اسپانیا در نهایت منجر به پاس‌های عمیق به فضاهای خالی پشت دفاع حریف می‌شود در حالی‌که تیم ایران با دفاع ده نفره در نزدیک‌ترین نقطه به دروازه تمام فضاهای خالی را پر کرده بود. در بقیه بازی‌ها اگر به دور از جو و احساسات نگاه کنیم همای بخت به شانه‌های‌مان نشسته بود. بازی با مراکش طی یک خوش‌شانسی صاحب پیروزی شدیم و در بازی با پرتغال طی یک خوش‌شانسی از مهلکه فرار کردیم.

البته از حق نگذریم تیم امروز ما غیرقابل قیاس با تیم‌های دایی و قطبی و قلعه‌نویی است و انتظار نتایجی به‌تر از این هم دور از انصاف است. هدف این نوشته هم انکار پیش‌رفت‌های تیم ملی نیست، ولی خب نباید تصور کنیم امتیاز گرفتن از تیم‌های بزرگ با یک سبک بازی بسته و نامتداول فوت‌بال ما را یک فوت‌بال حرفه‌ای کرده است. نتیجه گرفتن از تیم‌های بزرگ با سبک‌های بسته و تدافعی اتفاق عجیب و غیرمعمولی در دنیای فوت‌بال نیست. در بازی نیمه‌نهایی لیگ قهرمانان ۲۰۱۰ مورینیو با یک بازی بسته و دفاع کاتاناچیوی معروف‌ش توانست بارسلونای در اوج را از پا در بیاورد و حتی در فینال، بایرن مونیخ فن‌خال را شکست دهد و کاپ را به میلان ببرد. اما شیوه بازی آن سال‌های اینتر علی‌رغم نتیجه گرفتن و حتی قهرمانی مورد انتقاد خیلی‌ها قرار گرفت و اینتر هیچ‌گاه آن‌طور که شایسته یک قهرمان است مورد تجلیل واقع نشد. ما هم نباید فراموش کنیم که نتیجه گرفتن مقابل تیم‌های بزرگ الزاماً تیم ملی ما را یک تیم بزرگ نمی‌کند و تیم ما تا حرفه‌ای شدن و ارائه یک فوت‌بال همه جانبه راه درازی پیش رو دارد.


*بازتاب همین مطلب در سایت جیم

نظرات (۶)

  • مصطفا موسوی
  • تحلیل دقیقی بود. به جز اونجا که گقتی استفاده از ضد حمله ها. در حالی که ما توی ضد حمله قوی نیستیم و چیزی دشت نکردیم. بلکه نقطه قوتمون روی ضربات شروع مجدد بود. مثل کاشته ی حاج صفی یا اوت دستی وحید امیری
    در کل من حس میکنم کیروش رسالتش رو توی فوتبال ایران انجام داده و وقتشه دیگه دنبال یه مربی بزرگ جدید و یاد گرفتن چیزای جدید باشیم
    پاسخ:
    بله‌. من هم نوشتم استفاده "نیم‌بند" از ضدحمله‌ها.
  • محمدعلی ‌
  • همچنان خودناباوری!
    مسئله، مسئله‌ی حرفه‌ای‌گری نیست. حرف تلاش بود. با همه توان دفاع کردن و با همه‌ی توان هم حمله. مسئله اینه که می‌تونیم. می‌تونیم پنالتی کریس رو بگیریم. می‌تونیم دروازه حریف رو باز کنیم. می‌تونیم حریف رو عاصی کنیم. «توانستن»ای که در منطق «پنج دوره مرد سال فوتبال جهانِ» شما نمی‌گنجه.
    + بعد جالبه! چطور پنالتی اونا «کار دست ایران دادن توسط کریس» محسوب میشه و اونوقت پنالتی ما «هند ناخواسته پرتغالی‌ها»؟! 
    پاسخ:
    عزیز دل برادر بحث فوت‌بال رو با انرژی هسته‌ای و اقتدار موشکی قاتی نکن. :))
    اگه این شعارها و حرف‌های احساسی رو نادیده بگیریم تیم ما در هرسه بازی از هر نظر تیم مغلوب بود. منتها ما چون با عرق ملی و امید فوت‌بال‌ها رو تماشا می‌کردیم سرآمد بودن حریف زیاد به چشم‌مون نمی‌اومد. اگه دو هفته دیگه که احساسات فروکش کرده دوباره بازی رو ببینی می‌فهمی من چی می‌گم. خب به نسبت ادوار گذشته و در برابر تیم‌های بزرگی که هم‌گروهی‌مون بودن خوب بازی کردیم. ولی قرار نبود صعود کنیم. حق‌مون هم نبود.
  • حسن قاسمی
  • در حال حاضر با نقد شما موافقم، منتهی اون چیزی که باعث شده مردم راضی باشند، به نظرم روحیه بازیکنای ما بوده، یعنی درسته که مربی تاکتیک دفاعی گذاشته، ولی بچه ها، روحیه بازنده نداشتن و به نظر می رسید که دارن تمام تلاششون رو میکنن

    البته برای پنالتی بگم که پنالتی یک طرفه نیست که فقط نقش پنالتی زن رو ببینم و بگیم که گل نشد، چون رونالدو اشتباه کرد...، طبعا دروازه بان هم در پنالتی نقش داره.
    پاسخ:
    پنالتی اساساً شانسه. چه برای بازی‌کن چه برای دروازه‌بان. ولی خب مشخصه که در حال حاضر رونالدو در پست خودش بازی‌کن بهتریه تا بیرانوند.
    میگما!
    دو دیقه تحلیلای دقیقتو بزار کنار و بیا بگو خودت تو عمرت چیکار کردی
    از کارای خودت بگو ببینم غیر حرف زدن چیز دیگه ای هم بلدی یا نه😊

    + دم اونی که تو پست قبلی بهت گف کپی مهناز افشاری گرم. تحلیل دقیقی ازت ارائه کرد ^__^
  • محمدعلی ‌
  • شعار و حرف احساسی :)) 
    قبل از بازی‌ها، می‌گفتن ما از پرتغال و اسپانیا چندتا چندتا می‌خوریم یا نه؟! اگه می‌گفتن و شمام دچار فراموشی اختیاری نشدین، پس باید منظور حرفم رو بگیرید و متهم به شعاری و احساسی بودنش و قاتی کردنش با هسته‌ای (!!) نکنین. 
    + الان میگین دفاع ده نفره :)) به هر صورت فوتبال هم نوعی بازیه. یکی هم بسته بازی می‌کنه. حرفه‌ای نیست. اما استفاده از توانش هست که. همین.
    میدونی چیه ویار
    ملت ما یه ملت جوگیرن .الان این حرفا رو قبول نمیکن .یه مدت جوگیر والیبال بودن الان جوگیر فوتبال شدن و حامی تیم ملی .فوتبال امروز تیم ملی فوتبالی نیست که در سطح اول دنیا حرفی برای گفتن داشته باشه . نه شیوه بازیش و نه بازیکناش .خداداد تو دورهمی میگفت بازیکنای سطح اول دنیا چهار صبح از خواب بیدار میشن برای تمرین بازیکنای ما تازه چهار صبح ذغال میگردونن برای قلیون :))))


    این دوره واقعا خوش شانس بودیم که چهار امیتاز گرفتیم . ملت چون جوگیر بودن پنجاه تا حمله حریف رو دروازه ما رو نمیدیدن و میگفتن غیرت مدافعان تیم ملی . بعد از پنجاه تا حمله حریف ی ضدحمله نصفه نیمه داشتیم میگفتن غیرت مهاجمان تیم ملی. انگار اونا پشمن و فقط ما غیرت داریم. :)))


    در کل مطلب خوبی نوشتی . فوتبال ما ضعفای اساسی داره ولی توی این فضا و جوی که مردم دارن فعلا نمیشه درباش حرف زد .
    ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
    شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
    <b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">