ویار تکلم

لینک وب‌لاگ برای بلاگ‎فایی‎ها:
https://goo.gl/cf8mZt

کانال ویار تکلم در تلگرام:
https://t.me/zaerezari

۳ مطلب با کلمه‌ی کلیدی «مهدی کروبی» ثبت شده است

خب تا من داشتم در مورد جناب کروبی مطلبی می‌نوشتم ایشان هم اعتصاب غذا کردند، هم راهی بیمارستان شدند و هم اعتصاب را شکستند؛ یعنی طولانی‌ترین زمان اعتصاب در تاریخ ایران، جهان و تمام که‌کشان‌ها! برای همین هم نشد مطلب را به طور کامل منتشر کنم. فقط چند خطی را درج می‌کنم، که حس می‌کنم هنوز ارزش خودش را از دست نداده:

یک) راست‌ش خودم هم کمی دل‌م برای کروبی سوخت. از این همه غربت و از این همه ساده‌لوحی و از این همه سوءاستفاده‌ای که از او شد و می‌شود. اعتصاب کرد اما هیچ صدایی از هیچ‌یک از هم‌پیاله‌های‌ش در نیامد. نه از خاتمی، نه از موسوی و نه حتی از تاج‌زاده‌ای که روزگاری مسئول ستاد انتخاباتی‌اش بود. قطعا اگر می‌مرد هم از کسی صدایی در نمی‌آمد. این مورد را لااقل از احمدی‌نژادی یاد می‌گرفتند که حاضر شد به خاطر کسی که فکر می‌کرد به او ظلم شده با همه چیز و همه کس دربیفتد.

دو) برخلاف سروصداهای فضای مجازی خاصه توییتر، به نظرم مرگ کروبی هیچ هزینه‌ی قابل توجهی برای نظام در پی نمی‌داشت. اصلاح‌طلب‌ها تا وقتی به دردشان بخوری و در چارچوب منافع‌شان بتوانند ازت استفاده/سوءاستفاده کنند، طرف‌دارت هستند، خارج از آن محکوم به فراموش شدن هستی. راستی کسی از اصلاح‌طلبان هنوز رفسنجانی را به یاد دارد؟

سه) برای مقابله با اغتشاشات حامیان کروبی نه نیازی به ارتش و سپاه و نیروی انتظامی است و نه نیازی  به لباس‌شخصی‌ها. آراء باطله برای مقابله با آن‌ها کافی است!

  • ویار تکلم

به همان اندازه که یقین دارم ام‌روز ناهار چه خورده‌ام و یا الان چه ساعتی است به همان اندازه و شاید هم بیش‌تر یقین دارم که مهدی کروبی، فرزند احمد در ماجرا و غائله‌ی هشتادوهشت کوچک‌ترین نقشی نداشته است!

اما آیا او بی‌گناه است؟ یقینا خیر. وقتی می‌گویم او کوچک‌ترین نقشی نداشته منظورم این است که وجود یا عدم وجود او هیچ تاثیری در به‌وجود آمدن آن ماجرا، ادامه دار شدن و حتی اتمام آن نداشته است! تو فکر کن عاملان آن ماجرا آن‌قدر بی‌فکر بوده باشند که روی رقیبِ ناکامِ آراءِ باطله، روی کسی که حتی رئیسِ ستادِ انتخاباتی‌اش هم به او رای نداده، روی کسی که اطلاعات‌ش در حدِ عربیِ سال اول راه‌نمایی هم نیست (ماجرای دول الخلیج العربیه!)، روی شیخِ ساده‌لوحِ اصلاحات، به عنوان یکی از سرانِ ماجرا حساب کرده‌باشند! از این‌ها گذشته، کروبی با کدام ابزار توانسته نقشی در پیش‌بردِ آن غائله داشته باشد؟ از طریق هواداران میلیونی‌اش؟ از طریق بیانیه‌های شورانگیز و محرک‌ش؟ از طریق کلام شیوا و نافذش؟ یا از طریق سابقه‌ی پاکِ پاک‌ش؟ نهایت شاه‌کارش ادعای تجاوز به زندانیان بود که آخرش معلوم نشد چه‌گونه از آن مطلع شده!

احمد باطبی یکی از عاملانِ اصلی ماجرایِ کویِ دانش‌گاه بود که دست‌گیر شد. با دست‌گیری‌اش او تبدیل شد به نمادِ دانش‌جویان معترض و مطالبه‌گر و اسم و رسمی به هم زد! مدتی بعد هم که با قرارِ وثیقه آزاد شد به طور مخفیانه از ایران فرار کرد و به دامانِ رئیس‌ش آمریکا پناه برد و خودش را در آغوشِ بوش انداخت! و تا به ام‌روز هم مشغولِ خدمت به وطنِ اصلی‌اش است. مثلا همین تازگی‌ها در نامه‌ای به ترامپ، خواستارِ اعمالِ تحریم‌های بیش‌تر علیه ایران شد! یک‌درصد فکر کنید که او از زندان آزاد نمی‌شد و مثلا در زندان دست به اعتصاب غذا می‌زد و احیانا مشکلی برای‌ش پیش می‌آمد آن‌وقت چه می‌شد؟ احتمالا او به قهرمانِ ابدی دانش‌جویان تبدیل می‌شد و دانش‌جویان، روزِ دانش‌جو را به یادش جشن می‌گرفتند و برای‌ش شمع روشن می‌کردند...اما حالا او کیست؟ نهایتا یک خائنِ فراری!

خبر بستری شدنِ مهدی کروبی در بیمارستان، بابت ناراحتی قلبی‌ش را که شنیدم یادِ احمد باطبی افتادم و نگران شدم. نه از بابتِ آسیب‌ش که بالاخره کهولت سن است و عارضه‌ای طبیعی و نه حتی بابتِ مرگ‌ش که باز هم امر حقی است. دارم به این فکر می‌کند نکند حصر کاری کند که او به یک قهرمانِ آزادی‌خواه تبدیل شود؟ نکند تداوم حصر او را در اذهانِ جوانانِ نسلِ جدید بدل به شخصیتی کند که فرسنگ‌ها با شخصیت اصلی او متفاوت است؟ نکند تداومِ حصر و در سایه‌ی فراموشی و ضعفِ حافظه‌ی تاریخی ما روزی ابوموسی اشعری قهرمانِ عده‌ای از جوان‌های ما شود؟

  • ویار تکلم

ریاست محترم سازمان صداوسیما جناب آقای عبدالعلی علی‌عسکری 


با سلام و تقدیم احترام فراوان


همین اول کار بگذارید کمی به عقب برگردیم؛ با این که نزدیک به هشت سالی می‎شود که از آن مناظره‎های معروف فاصله گرفته‎ایم ‎اما هنوز که هنوز است آن روحیه‎ی نشاط و شادابی که حاصل آن مناظرات بود را فراموش نکرده‎ایم و طعم شیرین‎ش از زیر زبان‎مان از بین نرفته‎است. هنوز که هنوز است کلیپ‎های‎ش را در گوشی‎های‎مان داریم و هنوز که هنوز است وقتی که غبار غم و اندوه و خسته‎گی این روزگار ناجوان‎مرد بر روح و تن‎مان می‎نشیند، این تماشای آن است که همه‎ی آن غم و اندوه و خستگی را می‎زداید و ما را به زندگی امیدوار می‎کند. هنوز هم که هنوز است خیلی‎های‎مان کلید واژه‎های «سوتی‎های شیخ+مناظرات 88» و «چیز+مناظرات 88» را به یاد داریم و آن را استفاده می‎کنیم. و به جرئت آن شور و نشاط و شادی که آن مناظرات به خانه‎های ما آورد را نه ‎خندوانه توانست و می‎تواند و نه دورهمی! و اما اصل کلام:

همان‎گونه که در خبرها آمده و مستحضر هستید، متاسفانه قرار بر این شده که مناظرات این دوره از انتخابات ریاست جمهوری نه به صورت زنده و شفاف که به صورت ضبط شده و شاید مقداری حرج و تعدیل پخش شود. یعنی دیگر ما نه تنها شاهد «دول الخلیج العربیه» و «ننه جون من هم تورم را می‎فهمد» و «چیز» نیستیم که حتی همان اندک ادعای حقوق‎دانی و در آوردن کلید از جیب و تئوری ایالتی کردن کشور و سخنان شاذ را هم را هم از دست می‎دهیم و چه مصیبتی بدتر از این؟! چرا که این نه به نفع جامعه‎ی ناشاد و در غم فرورفته‎ی ماست و نه به نفع صداوسیمای این روزها از رونق افتاده‎ی شما. پس برای همین هم از شما تقاضا داریم به هیچ عنوان نه تنها زیر بار این امر نروید که حتی با این گروه پنج نفره‎ی مخالف هم مقابله کنید و مانع از این ظلم و ستم آشکار به مردم این  کشور شوید.

اما اگر و اگر، خدایی ناکرده و خدایی ناکرده نتوانستید، پیش‎نهادات زیر را در دستورات کار آینده‎ی خویش قرار دهید. چرا که اقل واکنش ما در قبال نه شما به این پیش‎نهادات، نه قاطعانه ما به انتخابات می‎باشد. باشد عمل به یکی از وظایف سازمان تحت امر شما که همان تزریق امید و شادی به جامعه:

1) دعوت از آن‎ها برای حضور هفته‎ای یک‎بار در برنامه های دورهمی و خندوانه

2) پخش زنده و کامل محاکمه احتمالی آن‎ها در آینده

3) مصاحبه با آن‎ها به صورت لایو استوری و یا پخش به صورت میان‎برنامه

و در آخر تاکید می‎کنم، این مناظرات بی‎حضور شیخ و چیز هیچ‎گاه برای ما مناظره نخواهدشد.

ارادت‌مند شما

  • ویار تکلم